BplusCetera april 2018

Personeelsvereniging

Wat een reis… 48 uur Parijs! Het was geweldig leuk. Bekijk de video die Kirsten van het weekend maakte, de fotostrip van Jeroen & co of lees de reisverslagen van Roos, Jolanda en Livia. Op intranet en op de i-schijf (I:\Iedereen\Parijs) vind je nog meer foto's. 

Wat een reis… 48 uur Parijs!

Na wat heen en weer geschuif met de vertrektijd van de Thalys was het zaterdagochtend 21 april dan eindelijk zover. Met je collega’s naar Parijs! Dat kan niet iedereen, en ik moet eerlijk zeggen, ik was vooraf best een beetje gespannen. Maar wat een belevenis!

Daar stonden we dan, bepakt en bezakt om half acht ’s ochtend met 40 collega’s paraat op Schiphol.  Snel renden een aantal collega’s toch nog even uit de groep om nog bij de La Place of andere koffiegelegenheid hun nodige portie cafeïne te halen. Uiteindelijk waren we compleet en kreeg iedereen zijn of haar Thalys-ticket. Spannend, want wie werd je reismaatje?

We zaten nog niet of we kregen de tickets voor de terugweg al! Wisten we in ieder geval dat we ook weer terug konden. Na een (warme) reis waarin collega’s zelfs in het gangpad hun dansmoves lieten zien en waar diverse (grote) zakken snoep, spekjes en andere etenswaren voorbij kwamen, reden we Gare du Nord binnen. Met een temperatuur van zo’n 30◦C waren we direct in het buitenland.

Groep compleet? Snel de metro in, want iedereen was reuze nieuwsgierig naar het hotel. Daar aangekomen bleek dat inchecken nog niet aan de orde was en vertrok iedereen, na een korte plas- en opfrispauze, en petit comité, richting het centrum. Op weg om Parijs te verkennen, te lunchen en bij te komen van de reis.

Na een rondje langs het Louvre ben ik met twee collega’s neergestreken op een heerlijk idyllisch Frans terras en hebben we rustig genoten van een lunch. Het wachten was voornamelijk op onze ober die zelfs niet op kwam dagen toen we wilden betalen! Uiteindelijk hadden we nog zo’n half uur wandelen voor de boeg naar Port de la Bourdonnais, ponton nr. 3, waar we gezamenlijk een bootreis over de Seine gingen maken. Helaas was niet iedereen van de groep goed met tijd en bleken enkele collega’s zich (te laat) bij de boot te melden. Zo ook wij, maar wij moesten omlopen wegens een wegversperring door de brandweer (dus een hele goede reden). Helaas waren er een paar collega’s die de boot echt moesten missen, maar gelukkig konden zij een half uurtje later toch met een andere boot mee.

Na een uur varen, legden we weer aan en was het tijd om op zoek te gaan naar het restaurant. Er ontstond aan de voet van de Eiffeltoren wat verwarring over de beste route. De helft van de groep ging daarom links langs de Eiffeltoren, de andere helft rechtsom, om elkaar vervolgens op het metrostation bij toeval toch weer tegen te komen. Zo liep Les Noces de Jeanette in één keer vol met vijfendertig hongerige Nederlanders. De tafels waren keurig gedekt, de wijn stond klaar; we konden zo aanschuiven. Er was een menu waaruit iedereen een eigen keuze kon maken en de service was supersnel. Tot een aantal verloren gewaande collega’s ook het restaurant bereikten. Er waren nog een paar plekken over, maar toch nog twee te weinig. Na wat kunst- en vliegwerk (waarbij enkele tafels, glazen wijn en collega’s het maar net droog wisten te houden) kon iedereen genieten van een echt Frans diner. Het diner werd opgeluisterd door een zeer gepassioneerde accordeoniste die na wat aanmoedigingen luidkeels (met bijval van diverse collega’s) ‘Non, je ne regrette rien’ en ‘Oh Champs Elysées’ inzette. Meer dan één keer… Omstreeks half elf keerde de rust terug in het restaurant.

De volgende ochtend na het ontbijt moesten we ons verzamelen bij ‘Musée Rodin’ ofwel het Rodin Museum. Een prachtig museum met een geweldige tuin. Omdat het ook vertrekdag was, hebben we na het museum niet veel anders gedaan dan souvenirs kopen, lunchen en vlot weer terug naar het hotel om de bagage op te halen. Toen zat het er alweer op.  Na wat wachten op Gare du Nord stapten we weer (bijna compleet) in de Thalys. De terugreis verliep een stuk rustiger dan de heenreis. Hier en daar sliepen collega’s of hadden we elkaar gewoon niets meer te vertellen.

Bedankt PV-collega’s van de organisatie! Jullie hebben een mooie trip neergezet.

Roos Derichs

Les petits chats

Terwijl iedereen zich zondagochtend begaf naar Museum Rodin, gingen wij samen met Maria Peters naar het politiebureau, omdat zij de dag ervoor was beroofd van haar portemonnee. Na lang zoeken en vragen vonden we een politiebureau, verscholen bij een ondergrondse garage. Bij binnenkomst werden we gefouilleerd. Wij konden plaats nemen en Maria werd vriendelijk meegenomen naar een kantoortje om aangifte te doen.

We hadden prachtig zicht op het redderen van de gendarmes, die veel heen en weer liepen maar naar ons idee niet veel deden. We hebben zeker vijf kwartier op het politiebureau gezeten, maar ons geen moment verveeld. Voor ons, op nog geen halve meter afstand, zaten twee arrestanten geboeid aan een bank in afwachting van hun verhoor. Ondertussen verscheen er een meisje met een mandje waar een hoop gepiep uitkwam… en wat zat er in het mandje… zeven kittens achtergelaten door moeder die in een metro was gesprongen.

Plotseling kwam het hele politiekorps in actie. Acht agenten bekommerden zich over het mandje kittens. Er werd druk heen en weer gebeld, druk overlegd, en uiteindelijk kwam er een doosje, een dekentje, warmtefolie en een flesje melk. De kittens kregen alle aandacht terwijl de twee arrestanten totaal werden genegeerd.

Wij zijn tot één conclusie gekomen: je kunt in Parijs beter tot een achtergelaten nestje kittens behoren, dan wordt er met zorg door de politie naar je gekeken en wordt je zaak met voorrang behandeld.

Het was een superleuk weekend met veel plezier en gezelligheid en wij zijn een ervaring rijker!

Livia Vliegen & Jolanda de Boer